شاد کردن دیگران
24 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ نشده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
شاد کردن دیگران قَالَ عَلِیٌ (ع): لِکُمَیْلِ بْنِ زِیَادٍ النَّخَعِیِّ «یَا کُمَیْلُ مُرْ أَهْلَکَ أَنْ یَرُوحُوا فِی کَسْبِ الْمَکَارِمِ وَ یُدْلِجُوا فِی حَاجَةِ مَنْ هُوَ نَائِمٌ فَوَالَّذِی وَسِعَ سَمْعُهُ الْأَصْوَاتَ مَا مِنْ أَحَدٍ أَوْدَعَ قَلْباً سُرُوراً إِلَّا وَ خَلَقَ اللَّهُ لَهُ مِنْ ذَلِکَ السُرورلُطْفاً فَإِذَا نَزَلَتْ بِهِ نَائِبَةٌ جَرَى إِلَیْهَا کَالْمَاءِ فِی انْحِدَارِهِ حَتَّى یَطْرُدَهَا عَنْهُ کَمَا تُطْرَدُ غَرِیبَةُ الْإِبِل»(1) ‏؛ اى کمیل! خانواده‏ات را فرمان ده که روزها در به دست آوردن بزرگوارى و شب‏ها در رفع نیاز خفتگان بکوشند. سوگند به خدایى که تمام صداها را مى‏شنود، هر کس دلى را شاد کند، خداوند از آن شادى لطفى براى او قرار دهد که به هنگام مصیبت چون آب زلالى بر او باریدن گرفته و تلخى مصیبت را بزداید؛ چنان‌که شتر غریبه را از چراگاه دور سازند. «کمیل پسر زیاد، از گزیده‌ترین یاران امیرالمؤمنین علی (ع) و از بزرگان تابعین است. به سال دوازدهم هجری متولد و به سال هشتادودو به دستور حجاج بن یوسف، شهید گردید». (2)